ගෙපැලේ මිත්තරයෝ

බඹරකන්ද ඇල්ල මුදුනේ රාත්‍රියක්

ලබන මාසේ මුල දවස් ගානක ලොකු නිවාඩුවක්.. 
සිංහල අවුරුද්ද ඉවර වුනු ගමන්ම කට්ටියම කතා උනේ ඒ ගැන... 
ගොඩක් අය වගේම අපිත් පොඩි ට්‍රිප් එකක් සැලසුම් කරා.... මැයි 1,2,3 යන්න

පා ගමනක්.. දවස් තුනක්, රෑ දෙකක්. යහන්ගල යන්න තමයි අදහස. 

මුල් දවස් වල සුපුරුදු විදිහට හය හත් දෙනෙක් හිටියා යන්න..

අප්‍රේල් 29 වෙනකොට හතර දෙනෙකුට අඩුවුනා.. 
අප්‍රේල් 30 රෑ ... දෙන්නෙක් විතරක් ඉතුරු නිසා ගමන අවලංගුයි.. (ඉතුරු දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙක්වත් මම නෙමෙයි)

අපරාදේ නිවාඩුව.. කොහේ හරි යන්නම ඕනේ... දිනුකයි ඉන්දුයි (ඉතුරු වුනු දෙන්නා)  මැයි පළමු වනදා ආපහු යාලුවන්ට කතා කරා .. දෙන්නෙක් ඉන්න නිසා තව එක්කෙනෙක් හරි හිටියනම් ඇති..

ඉතිං... මම කැමති උනා..

               2015 මැයි මස දෙවෙනිදා.. තවත් පා ගමනක ආරම්භය. අනේක විධි කැපිලි කෙටිලි වලට පසු දිය ඇලි නැරඹීමේ අපේක්ෂාවෙන් තිදනෙකු ගෙන් යුතු ගවේශණ කණ්ඩායම කලුපහන ප්‍රෙද්ශයට ළගා වන විට පෙරවරු 10.30 පමණ වන්නට ඇත.  එතැන් සිට කිලෝමීටර් හයක් පමණ දුරක ත්‍රී රෝද රථයකින් ගමන් කලේ කාලය ඉතුරු කර ගත යුතු නිසාවෙනි.
              අප ගමන් කරන්නේ ලංකාවේ උසම දිය ඇල්ල ලෙස සැලකෙන බඹර කන්ද ඇල්ල කරා යාමට නියමිත මාර්ගයේයි. එය කිසිසේත්ම දුශ්කර නොවන හොදින් සකසා ඇති මාර්ගයකි. අපේ ප්‍රධාන අරමුණ එතරම් ප්‍රසිදද නොවුනු නාගදෝව හා උඩුවර නමින් හැදින්වෙන දිය ඇලි දෙකක් නැරඹීමයි. අප දන්නා තොරතුරු වලට අනුව මේ වන තුරු කිසිවකුත් මේ දිය ඇලි අසලටම ගමන් කර නැත. අපේ අදහස කෙසේ හෝ දිය ඇල්ල පාමුලට ළගා වීමයි. 
               බඹර කන්ද දිය ඇල්ල කරා ගමන් කිරීමට ඇති තාර දැමූ මාර්ගයේ බඹර කන්ද ඇල්ල පිවිසුම් මාර්ගය පසු කරමින් තරමක දුරක් ගිය පසු හමුවන කුඩා අඩි පාරකින්  නාගදෝව හා උඩුවර නමින් හැදින්වෙන දිය ඇලි දෙක දක්වා ගමන් කල හැකියි. ඒ් මාර්ගය සැකසී ඇත්තේ පවුල් කිහිපයක් පදිංචිවී සිටින අතිශය දුශ්කර ගම්මානයක්  හරහායි. එම ගම්මානයට යාමට ඒමට ඇත්තේ කුඩා අඩි පාරක්ම පමණයි.






                 ගම් වැසියන් සියල්ලන්ම පාහේ ද්‍රවිඩ ජාතිකයන්. අප ඔවුන්ගෙන් මාර්ගය විමසුවත් අදහස් හුවමාරු කර ගැනීම එතරම්ම පහසු වූයේ නැහැ. කෙසේ හෝ ඔවුනගේ වගා බිම් හරහා ගමන් කරමින් අවශ්‍ය මාර්ගයට ලගා වන්නට අපට හැකියාව ලැබුනා. කඳු වැටියක බඳ වටා සැකසී තිබූ එම මාර්ගයේ බොහෝ කලකින් කිසිවකුත් ගමන් කර තිබුනේ නැහැ.







එම මාර්ගය සැකසී තිබුනේ දිය ඇලි පෙනෙන මානය තෙක් පමණයි.




                          එතැන් සිට ඇල්ල දක්වා නියමිත මාර්ගයක් නොමැත. ඝනව වැඩුනු මානා පඳුරු යායක් මැදින් දළ බෑවුමක් බසිමින් ඇල්ලට ළගා වීමට උත්සහයක යෙදුනෙමු. පළමු උත්සහය තරණය කල නොහැකි අන්දමේ සීග්‍ර බෑවුමකින් අවසන් විය. ඉහලට නැගුනු අපි වෙනත් මගකින් නැවත උත්සහ කළෙමු. දෙවන වර සොයා ගත් මාර්ගයේද වැඩි දුර යාමට නොහැකි විය.  මාන පඳුරු පොඩිකර ඒ මත වැතිරුනු අපි  ඉදිරිය ගැන සාකච්චා කලෙමු. අපගේ සැලසුම වී තිබුනේ මෙහි රාත්‍රිය ගත කිරීම නොවන නිසා බිස්කට් හා බීම බොතලයක් පමණක් තබාගෙන අන් සියල්ල ද්‍රවිඩ ගම්මානය පසු කර ටික දුරකින්ම පයිනස් ගසක් මුල තබා ආවෙමු. එම නිසා මෙහි රාත්‍රිය ගත කල නොහැක. කාලය බොහෝ ගතවී ඇති නිසා තවත් ඉදිරියට ගියහොත් අඳුර වැටෙන්නට පෙර පැමිණීම කල නොහැකි වනු ඇත. සියලු තර්කවිතර්කයන්ට පසු ,දිය ඇල්ල පාමුලට යෑමේ බලා පොරොත්තු සුන් කර ගත් අපි ආපසු ඒමට පිටත් වුනෙමු . බැස්මට වඩා  නැග්ම බෙහෙවින් දුශ්කර වූ අතර ගමන් මලු දමා ගිය ස්තානයට එන විට අවට තරමක මීදුමක් දක්නට ලැබුනේය.






                  ද්‍රවිඩ ගම්මානය දක්වා පැමිණි පසු ගමන වඩාත් පහසු වූයේය. පැමිනි මග දිගේම ආපසු ගමන් කල අපි ඉක්මනින් ම තාර පාරට පැමිණියේය. තාර පාර දිගේ දිගටම ගමන් කරීමය කල යුත්තේ. තාර පාර ගල් ඇල්ලු පාරකටද. ගල් ඇල්ලූ පාර බොරලු පාරකට පරිවර්තනනය වූ අතර. මාර්ගය හරහා සුන්දර දිය පහරක් ගලා ගියේය. 

 මේ මාර්ගයේ මීට පෙර ගමන් කර පුරුදු ඇත්තෙකු වූ ඉන්දු..
  "අහා දැන් ළගයි.. මට දැන් හොදට පාර මතකයි " 
                    කියූ බැවින් අපද ප්‍රණවත් වී වේගයෙන් ගමන් කලෙමු. තරමක් වෙලා ගමන් කල පසු අපට ඈතින් දිය ඇල්ලක් පෙනෙන්නට විය. එය ලංකා ඇල්ල ලෙස ඉන්දු විසින් හදුනා ගත්තේය. නමුත් කුමක් හෝ වරදක් වී ඇති බව ද ඔහු වටහා ගත්තේය.  අප වැරදි මාර්ගයක මද දුරක් ගමන් කර තිබූ අතර ආපසු හැරී නැවතත් නිවැරදි මාර්ගයට අවතීර්ණය වීමට එතරම් වෙලාවක් ගතවූයේ නැත. 
                       බොරලු පාරේ පයිනස් ගස් වගාවක් අසලින් අප ගමන් කල යු තු මාර්ගය වැටී තිබුනේය. පයිනස් වගාවක් මැදින් පල්ලම් බැසීමට සිදු වීම තරමක දුශ්කර කාර්යයකි. අඟල් ගනනක් ඝනකමට පොලව වසා ගෙන ඇති පයිනස් කොල නිසා තබන සෑම අඩියක් පාසාම ලි්ස්සන සුුලු වේ.  අප මේ ගමන් කරන්නේ බඹර කන්ද ඇල්ලේ ආරම්භක ස්ථානයටයි.  උසින් ලොව 299 වන ස්ථානයේ වැජබෙන, ශ්‍රී ලංකාවේ උසම දිය ඇල්ලේ මුදුනේ් රැයක් ගත කිරීමයි අපගේ අරමුණ.


බඹර කන්ද ඇල්ල ( ඡායාරූපය අන්තර්ජාලයෙනි)


                    අප එම ස්ථානයට එන විට සවස 5.30 පමණ  වන්නට ඇත. ඉන්දු හා දිනුක කූඩාරම සැකසීම කරන අතර තුර මම තේ සෑදීම සදහා සූදානම් වුනෙමි.  ගිනි දැල්වූ ස්ථානයක් මෙන්ම පයිනස් කොටයක් හරහට දමා කඳවුරු බැදීම සඳහා ආරක්ෂාකාරී තැනක්ද සකසා තිබූ බැවින් මෙහි කඳවුරු බදින පළමු පිරිස අප නොවන බව පැහැදිලිය. ලංකාවේ උසම ඇල්ලට ඉහලින් තවත් කුඩා ඇල්ලක් ඇත්තේය. ඒ ඇල්ලෙන් වැටෙන ජලයෙන් කුඩා තටාකයක් නිර්මාණය වේ.  එයින් ගලා යන ජලයෙනි බඹර කන්ද ඇල්ල නිර්මානය වන්නේ.



                           ගමනේ සොඳුරුම නිමේශය උදාවූයේ දැන්ය. භුමිතෙල් ලිපක් ගෙනවිත් තිබුනත් භුමිතෙල් නැත. තේ සෑදීමට තේ කොල හා පිටි තිබුනත් සීනි නැත. රෑ කෑම සඳහා සීනි සම්බෝල ඇත, පාන් නැත.  ගල් තුනක් තබා ලිපක් බැද පයිනස් කොල හා පයිනස් දර දමා ගිනි දල්වා සීනි නැති තේ සකසා ගත්තෙමු.  



                         රෑ බෝ වත්ම අවට පරිසරය සිසිල් වන්නට වූ අතර අපද සීතල ජලයෙන් පිරිසිඳු වී ගිනිමැලය අසලට වී සීනි සම්බෝල සමග බිස්කට් කෑවෙමු.  ඉන්පසු නින්දට.

පසුවද අපි උදෙන්ම අවදි වූවෙමු.  
ගිනිමැලය දල්වා තේ සාදාගෙන බිව්වෙමු. (සීනි = චොකලට් බිස්කට් වල ක්‍රීම්)  
ඡායාරූප ගත්තෙමු 




බඹරකන්ද ඇල්ලේ ඇරඹුම.

              උදෑසන ආහාරය සඳහා කව්පි තැම්බුවෙමු.  කව්පි තැම්බූ වතුර බිව්වෙමු.  කූඩාරම ගැලෙව්වෙමු. කඳවුරු බිම පිරිසිදු කිරීම හා ගමන් මලු සකස් කර ගැනීමෙන් පසු, නැවතත් ගමන් ආරම්භය. 
               අද අපේ අරමුණ ලංකා ඇල්ල නැරඹීමයි.  බඹරකන්ද ඇල්ල පාමුල  සිට ලංකා ඇල්ල දක්වා අඩි පාරක් ඇති අතර, අප සැරසෙන්නේ ඒ මාර්ගය සොය පල්ලම් බැසීමටයි.   




පොයින්ට් බඹර ලෙස අප නම්කල, ලක්දසුන් හි Bambarakanda Lovers ලෙස හැදින්වූ තැන





පොයින්ට් බඹර  ( ඡායාරූපය අන්තර්ජාලයෙනි)
පොයින්ට් බඹර පසු කර ටික දුර යාමෙන්  අපට අඩි පාර හමුවූ අතර එතැන් සිට ගමන පහසුය. 




  ලංකා ඇල්ල අසලට යාමට අපට පැය බාගයක් පමණ ගත වන්නට ඇත. එම සුන්දර ඇල්ල වැටෙනා වූ තැන සෑදෙන තටාකයේ හැඩය නිසා ඇල්ලට නම ලැබුනු බවය දැනගන්නට ඇත්තේ. 






සීතල ජලයේ ගිලී හොදින් දිය නා ගත්තෙමු.   උදෑසන තම්බා ගත් කව්පි ආහාරයට ගත්තෙමු.

                  අපගේ චාරිකාව මෙතැනින අවසන්ය. ආ මග දිගේම ආපසු ගමන් කර බඹරකන්ද ඇල්ල පාමුලටම පැමිනියෙමු. බඹරකන්ද ඇල්ල හා ලංකා ඇල්ල යා කෙරෙන මාර්ගයේ මැද්දෙන් පිහිටා ඇති අඩි පයිනස් ගස් අතරින් ඉහලට ගිය විටය බඹරකන්ද ඇල්ලේ ඉහලට යා හැක්කේ.  අප කඳවුරු බිමේ සිට පහලට ආවේ ඒ මාර්ගයෙන්ය. 
                බඹරකන්ද ඇල්ල නැරඹීම සඳහා කොන්ක්‍රීට් දමා සකස් කරන ලද පාරක් පඩිපෙළවල් හා පාළම් ඇති නිසා ප්‍රවේශ පත්‍ර ලබා ගත් තැන් සිටම  පහසුවෙන් ගමන් කළ හැකිය. එම නිසාවෙන්  ඇල්ල නැරඹීමට පැමිනෙන පිරිස බොහෝය. පොලිතින් හා අනෙතුක් අපද්‍රව්‍යද බොහෝමය.   
          කලුපහන මංසන්ධිය දක්වා පයින් පැමිණි අපි, එහි තිබූ හෝටලයකින් පරාටා කා සීනි දැමූ තේ බිව්වෙමු. කොළඹ බලා ගමන් කරනා බසයක නැගී නිවෙස් බලා ආවෙමු.

 





අවුරුදු සේල්




සේල්
සේල්
සේල්

අලුත් ඇදුම්
තෑගි බෝ්ග
කැවුම්
කොකිස්

නෑගම්
යාලුවෝ
බෝතල් 

රතිඤ්ඤා

චූ................ස් ..... ඩෝං !!!!!!!

ණය
ණය
ණය


සොඳුරිය...

සොඳුරිය
නිරුවත් වනු මැන
මා අභියස
කිසිවක් නොසඟවා
සියල්ල ඉවත දමා

මමද
නිරුවත් වන්නෙමි
ඔබ අභියස
නොසඟවා කිසිවක්

සියල්ල ඉවත දමා
 

කාලය කෙතරම් නපුරුද



එදා
ඇය හා මා විඳි
ප්‍රේමය...

අද
ඇය ඔහු හා  විඳිද්දී...

මම
ප්‍රේම කරමි 
‍ඊරිසියාවට හා තනිකමට

සාප කරමි

කාළයට

අප වෙන් කල



සොඳුරිය
කාලය කෙතරම් නපුරුද??



දෙතනගල Dethanagala

                      දිනය 2013 නොවෙම්බර් මස 09 වෙනිදායි . ගණනින් දස දෙනෙකු වූ අප සැරසෙන්නේ තවත් පා ගමනක් නොහොත් කඳුතරනයකටයි. උදෑසන 6ට මහරගමින් බලංගොඩ බලා දිවෙන බසය අපගේ ගමනේ ආරම්භය සනිටුහන් කලේය. මෙවර චාරිකාව තරමක් සුවිශේෂී එකකි. ඒ හෝමාගම බාලදක්ෂ දිසාවේ පළමු වන මානවක සමූහයේ කුළුදුල් චාරිකාව වන නිසයි. නමුත් අප පිරිසෙන් දෙදෙනකු පමණකි මෙවන් චාරිකා සදහා නවකයන් වන්නේ.

                   සංවිධානය මානවක සමූහය මගින් නිසාදෝ පළමු බිස්කට් පැකට්ටුවේ අවසානය මීපේ නගරය ආසන්නයේදී සනිටුහන් කරන්නට අප සමත්වූයේය. පෙරවරු 10ට පමණ බලංගොඩ නගරයෙන් බසින විටදී ග්‍රෑම් 500යක පමණ  චොකලට් බිස්කට් , වඩේ 20 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක්, බටර් තවරන ලද පාන්, මුරුක්කු කිලෝවකට ආසන්න ප්‍රමාණයක්, අඹ යුෂ බෝතලයක් වැනි ආහාර අපගේ ගබඩාවෙන් ඉවත් කරන්නට අප සමත්ව සිටියෙමු.  බලංගොඩ නගරයෙන් මාරතැන්න ගම්මානය බලා යන බසයකට ගොඩවු අපි පැයක පමණ ගමනකින් පසු මාර තැන්න ගම්මානයෙන් බැස ගත්තෙමු. බසයේ ගමනාන්තය එය වූ අතර අප පිරිසට අමතරව ඒ වන වට එහි සිටියේ එක් කුඩා ගෑනු ළමයෙක් පමණකි. ගම් වැසියන් කිහිපදෙනෙකුගෙන් විමසා නිවැරදි මාර්ගය සොයා ගත් අපගේ දැඩි අවදානය යොමු වූයේ ඔවුන් නොයන්නයයි තරයේ අවවාද කල කන්දක් වෙතය. දෙතනගල යනු මුදුන් දෙකකින් යුත්  කාන්තාවතගේ පිරිපුන් පියොවුරු යුවළ සිහිපත් කරවන සුන්දර කඳු වැටියකි.
(ගන මීදුම නිසා අපට මෙවන් දර්ශනයක් දක්න‍ට නොලැබුනේය. මෙම ඡායාරූපය අන්තර්ජාලයෙන් උපුටා ගත්තකි)

 අපට නොයන ලෙස අවවාද කල කල කන්ද පිහිටා තිබුනේ දෙතනගලට කඳුවලට දකුණු පසට වන්නටය. මේ කදු වැටි දෙක අතරින් සුන්දර දිය පහරක් ගලා ගෙන ගියේය.
                   අපගේ මූලික අරමුණ දෙතනගල තරණය බැවින් ගම්වැසියන් පෙන්වූ මග දිගේ ගමන් කිරීමට පටන් ගත්තෙමු. ගමනේ මුල් අධියර තේ වත්තක් මැදින්ය. 

ඉක්මනින්ම තේ වත්ත අවසන් වූ අතර රූස්ස ගසින් පිරුනු වනාන්තරයක් තේ වත්තට මායිම්ව පිහිටා තිබුනේය. අපේ මාර්ගය වැටී තිබුනේ  ඒ හරහායි.

 මේ දිනවල වරින් වර ඇදහැලෙන වර්ෂාව නිසා තරමක තෙත් ගතියක් පෙන්වූ වනය තුල අපගේ තනි නොතනියටදෝ කූඩැල්ලන් බුරුතු පිටින් සිටියේය.  තරමක් දුශ්කර වූ නැග්මක් සහිතවූ අඩි පාරක ගමන් කල අපි සවස 3න පමණ වන විට පළමු කඳු මුදුනට ලගා වූයෙමු. අප ගමන ආරම්භ කල මාරතැන්න ගම්මානයේ සිට බලන කල අප පැමිණ සිටින්නේ වම්පස කඳු මුදුනටයි. හාත්පස දක්නට ලැබෙන  දර්ශනය කෙතරම් චමත්කාරජනකදැයි කීමට අපට නොහැකි වූයේ අප වටකර සිටි ගන මීදුමට පින්සිඳුවන්නටය.


 නමුත් ඉතාමත්  සුලු මොහොතකට හෝ දකුණු පස කඳු මුදුනේ දර්ශනයක් නොපෙන්වා නොසිටින්නට තරම් මීදුම අකාරුණික නොවූයේය. 

 මෙබදු චාරිකාවලදී දීවා ආහාරය වන චොකලට් බිස්කට් මේ අවස්ථාවේදීද අපට පිහිට වූයේය. වෙනසකට තිබුනේ ඒ අතරට පෙති බදින ලද මයියොක්කා එකතු වීමයි. 
       දිවා ආහාරයෙන් පසුව දෙවන කඳු මුදුන බලා ගමන් ඇරඹුවෙමු.දෙවන කඳු මුදුන පිහිටා තිබුනේ පලමු කඳු මුදුනට බටහිර දෙසට වන්නටය.  පළමු කඳු මුදුනේ සිට මද දුරක් පහලට බැස අඩි පාර දෙකට බෙදෙන ස්ථානයකින් නැවත ඉහලට ගමන් කිරීමෙන් දෙවන කඳු මුදුනට ලගා විය හැකි විය. දෙවන කඳු මුදුන කරා දිවෙන පාර කලෙකින් කිසිවෙකුත් බාවිතා නොකරන ලද්දකි. අඩි පාරක සේයාවක් යන්තමට වාගේ සොයා ගත් අපි මාලිමාවද බාවිතා කරමින් දෙවන කඳු මුදුනට ලගා වූයෙමු. මෙහි කඳු මුදුන ගස් කොලන් වලින් පිරී තිබුනේය. වට පිටාව නෙපෙනන තරමට මීදුමද දැඩිවූ අතර මෙම කඳු මුදුනේ සිට නම් මීදුම රහිත දිනයකදී වුවද අවට බැලීමට නොහැකි තරමට ගස්  වැවී තිබේ. 
එම කඳු මුදුනේ සිට නැවත පාර දෙකට බෙදුන ස්ථානය දක්වා වූ මාර්ගය තරමක දුශ්කර කාර්යයක් වූයේය. කෙසේ හෝ සවස 5 පමණ වන විට අප අඩි පාර දෙකට බෙදෙන ස්ථානය වෙත පැමිනියෙමු. මේ වන විට අප සතුව පැවති ජල ප්‍රමාණය ශ්‍රීඝ්‍රයෙන් අවසන් වෙමින් පැවති අතර මෙතෙක් ගමනේ කිසිඳු ආකාරයක ජලය පිළිබද හෝඩුවාවක්ද  නොවීය. අප කඳවුරු බදින්නට තෝරා ගත් බිම පිහිටා තිබුනේ කන්දේ මැද හරියට වන්නටය. එය පෙර කිසිවකු විසින් කඳවුරු බිමක් ලෙස භාවිතා කළ ස්ථානයකි. ඒ අසලින් දිය පහරක් ගලා යන්න‍ට ඇතැයි සිතිය හැකි තරමක ගැඹුරු කානුවක් (මිනිස් දෑතින් කපන ලද්දැකයි සිතිය හැකි කානුවක්) පිහිටා තිබුනේය. බොහෝ කලකට පෙර නම් එය ජලයෙන් පිරී පවතින්නට ඇත. අප අවසානයේ  තීරණය කලේ එම ස්ථානයේ කඳවුරු  බැද ගැනීමටත් කිහිප දෙනෙකු එම කාණුව දිගේ ඉහලට ජලය සොයා යෑමටත්ය.
          

            තරමක වේගයෙන් පහළට ගමන් කළ අපට කඳවුරු බිම හමුවන විට සවස 6 පමන වන්නට ඇත.  ජලය සොයා  පිටත් වුනේ මම, ඉන්දු හා  ලසන්ත අයියාය. හිස්ව තිබූ ජල බෝතල් සියල්ලම කූඩාරම් මල්ලකට දමා ගත් අපි විදුලි පන්දමේ ආලෝකයෙන් ජලය සොයා පිටත් වුනෙමු. ජලය සොයා අප ගමන් කලේ එක් පසෙක දල බෑවුමක්ද. අනෙක් පස දල නැග්මක් සහිත කන්දකටද  මැදිවූ අඩි 5ක්  පමණ පළල වූ තීරුවකිනි. කන්දට ආසන්නයෙන් පෙර කී කානුව කපා තිබූ අතර එම කානුව ගන කොල තට්ටුවකිනුත් එරෙන සුලු ස්භාවයකිනුත් යතු වූ නිසා අප  බෑවුමට ආසන්නයෙ වූ පටු මාර්ගයේ ගමන් කලෙමු. මඳ දුරකදීම ජලය පිළිබද හෝඩුවාවක් අසන්නට ලැබුනේය. ඒ දිය ඇල්ලක ශබ්දයක්ය.  මිටර් 500ක පමණ දුරක් ගිය විට අපට ජලය හමුවුනේය.

 කඳුවැටියේ බඳ වටා ගලා යන දිය පහරක් එම ස්ථානයෙදී  කන්දෙන් පහලට ගමන් කරන්නට පටන් ගනී. කඳවුරු බිම අසලින් කපා ඇති කානුව සෑදු මිනිසුන්ගේ අභිප්‍රාය වන්නට ඇත්තේ කන්දේ අනෙක් පසට ජලය ගෙනයාමයි.  නමුත් විය යුතු පරිද්දෙන්ම මෙවරද සොභාදහමට මිනිසා පරාජය වී තිබුනේය.
අප නැවත කඳවුරට එන විට කූඩාරම් සකසා ගිනිමැලයක්ද දල්වා තිබුනේය. අප ගෙනා වතුරෙන් කෝපි සෑදිමේ කාර්යය තාරක බාරගත් අතර. චින්තා ඒ වන විටද අල පුලුස්සමින් සිටියේය.

 පරිප්පු සෑදීම දිනුක විසින් බාරගෙන තිබුනේය. පාන් පරිප්පු සහ සීනි සම්බෝල අද රාත්‍රී ආහාර වේලට අයත්ය.  රාත්‍රී 8ට පමණ වන විට ආහාර ගත් අපි සිහින් පොදයක් වැටෙන්නට වු බැවින් කූඩාරම් තුලට රිංගා ගත්තේ නිදා ගැනීමටය.  වැස්ස ටිකින් ටික වැඩි වූ අතර කූඩාරම යටින් ජල පහරක් ගලා යන්නට වූයේ කූඩාරමේ බිම් රෙද්ද තෙත බරියම් කරමිනි. වැතිර නිදන්නට නොහැකි වූ  නිසා අපි පිටට පිට හේත්තු කරගෙන වාඩි වී  සිංදු කියන්නට පටන් ගත්තේය. සිංදු කවි කරමින් කවි කතා කරමින් එකා දෙන්නා නින්දට වැටුනු අතර බිම් රෙද්දේ තෙත් බවද නොතකා වැතිර  නිදා ගත්තේය.  වර්ෂාව අවසන් වන විට මධ්‍යම රාත්‍රිය පසුවී තිබූ අතර ගිනි මැළයේ ගිනි පුලිගු ඒ වන විටද යන්තමින් දැල්වෙමින තිබුනේය. දිනුක හා ඉන්දු නැගිට ගොස් ගිනි මැළය දැල්වූ අතර එකා දෙන්නා ගිනිමැළයේ පහස සොයා තෙතබරියම් වූ කූඩාරමෙන් නැගට ආවේය.  පාන්දර ‍2ක පමණ වන විට අහසේ තරු පායා තිබූ අතර, නැවත වැස්සක් නොවැටේවිය යන සිතුවිල්ලෙන් අප තෙත ඇඳුම් මාරු කලෙමු. වියළි ඇදුම් ඇඳ ගිනි මැලය වටේ වාඩි වී සිටින අපට ඊළගට අවශ්‍ය වූයේ කෝපි කෝප්පයක් තොල ගෑමටයි. සවස් වරුවේ ගෙන ආ ජලය ඒ වන විටද අවසන්ව තිබූ අතර මමත් ලසන්ත අයියාත් නැවත වරක් දිය පහර සොයා ගමන් කලෙමු.  කෝපි සාදා අවසන් වන විට කිහිප දෙනෙකු කූඩාරමට වි නින්දට ගොස් තිබූ අතර ඉතිරි අපි කිහිප දෙනා කෝපි කෝප්ප දෙක තුන බැගින් බිව්වෙමු. කූඩාරමට රිංගා ගත්තවුන් කූඩාරම බදු ගෙන තිබූ නිසා මම,ඉන්දු , දිනුක, ලසන්ත අයියා හා සුරංග අයියා ගිනි මැලය වටේ වාඩි වී වල් පල් දොඩවමින් රැය පහන් කලෙමු.

උදෑසන 6 පමණ වන විට නිදා සිටින්නවුන් අවධි කල අපි, උදෑසන ආහාරය සෑදීම ඔව්නට බාර දී නිදන්නට උත්සාහ කලෙමු. කෑකෝ ගසමින් ආහාර පිසින ඔවුන්ගේ ශබ්දය නිසා අපට නිදා ගන්නට හැකි වූයේ විනාඩි 5ක් පමණ කාලයක් වන්නට ඇත.
උදෑසන ආහාරය ලෙස නූඩ්ල්ස් සමඟ සීනි නැති කිරි තේ ලැබුනේය. අප සීනි ගෙන ආවේ වේල් දෙකකට පමනක් වන අතර. පාන්දර බිව් කෝපි නිසා සිනි අවසන්ව තිබුනේය. පෙරදින ඉතිරිව තිබූ පාන් ගින්නට අල්ලා කර කර ගත්විට ඒ සමග සීනි නැති තේ බීම එතරම් අමාරු නැත.

අප කඳවුරු බිමෙන් පිටත් වන විට පෙරවරු 9 පමණ වන්නට ඇත.සියල්ල හොදින් පිරිසිඳු කොට, පොලිතින් හා කුණු කසල සියල්ල පුලුස්සා දමා ගින්න හොඳින් නිවා දමා යන්නට අප අමතක නොකලේය.
ආපසු ගමන සිදුවන්නේ  අප ජලය ලබා ගත් දිය පහරේ පහලට ගමන් කිරීමෙන්ය. අප උපකල්පනය කලේ  මේ දිය පහර හා කඳු වැටි දෙක අතරින් ගලා යන අපට පහලදී හමූවූ දිය පහර  එකක් කියාය. ඒ  උපකල්පනය වැරදුනේ නැත.  දිය පහර දිගේ පහලට ගමන් කිරීම  මුලදී එතරම් අසීරු නොවුනත්  පහලට යන්නට යන්නට හමුවන සෘජු බෑවුම් සහිත දිය ඇළි තරණය අපහසු විය. අවස්ථා කීපයකදී  එවැනි ස්ථානයන් අතහැර වනයට රිංගා රවුමක් දිය පහර වෙත නැවතත් ගමන් කලෙමු.  එක් අවස්ථාවකදී එවන් දුශ්කර දිය ඇල්ලකදී මා  කඹයක ආධාරයෙන් පහලට බැස ගත් අතර ඒ බැසීමේදී ජලපහරේ වේගය නිසා මා සම්පූර්ණයෙන්ම තෙමුණු අතර  වූ අතර පිටේ එල්ලා ගෙන  සිටි බෑගයද  දියබත් විය.

 හොදින් පොලිතින් මලුවල දමා තිබූ නිසා ජංගම දුරකථනය හා   කැමරාවලට හානියක් වූයේ නැත. නමුත් එවන් උපකරණ ප්‍රවේසම් කරගත යුතු නිසාම චින්තා හැර අන් කිසිවකු කඹයෙන් ඇල්ල පහලට බැස්සේ නැත.  පහලට යත්ම ගමන අතිශය දුශ්කර වූ අතර ඇල්ල දෙපස වූ වනයද මිනිස් පහසින් දූෂණය නොවූ අතිශය ප්‍රාථමික වනයක ලක්ෂණ පෙන්නුම් කලේය. වනය හරහා ගමන් කල සමහර අවස්ථාවන් වලදී ඉදිරියෙන් ගමන් කරන්නා නෙපෙනෙනෙ තරමට ගනව වැඩුනු ශාක එහි බහුල වූයේය. කෙසේ හෝ අතිශය දුශ්කර ගමනකින් පසුව අප වනයෙන් පිටතට එනවිට සවස 2 පසුවන්නට ඇත

මාර තැන්න ගම්මානයට පැමිණි අපි දිය පහරේ සුදුසු ස්ථානයකින් දිය නා ගත්තෙමු. ආපසු ගමනට සුදුසු ලෙස සැරසුණ අපි,තාර දැමූ පාරක් දිගේ බස් නැවතුම් පලක් සොයා ගමන් ගත්තෙමු. අප බලංගොඩ නගරයට එන විට සවස 6 පමණ වන්නට ඇත.  බලංගොඩ සිට පැල්මඩුල්ලටත්  පැල්මඩුල්ලේ සිට කලුඅග්ගල දක්වාත් එතැන් සිට මහරගම දක්වාත් බස් රථ 3ක සේවය ලබා ගෙන රිදුම් දෙන දෙපා වලින් යුතුව නමුත් සතුටින් විසිර ගියෙමු.  

ඡායාරූප සඳහා අනුග්‍රහය චින්තක, ඉන්ද්‍රරාජ්, ලසන්ත, සුරංග
බුකියේ ඡයාරූප ඇල්බම් චින්තක, ඉන්ද්‍රරාජ්, ලසන්ත, සුරංග
මග පෙන්ව! බ්ලොග් අඩවිය ලක් විස්කම්  

කළකට පසු

කළකට පසු  ඇසෙන

කොළ සැලෙන සිහින් සර

කුරුලු හඬ කිචි බිචිය

අතර පතරින් ඇසෙන

බල්ලෙකුගෙ බිරුම් හඬ

විඳිමි මම හැකි පමණ

ලැබෙන්නට පෙර නැවතත් 






විසන්ධි වී ඇති
විදුලි බලය

වැඩ ඇල්ලීම, ගනුදෙනු කිරිම හා ආහාර අනුභවය..

              වැඩ ඇල්ලීම, ගනුදෙනු කිරිම හා ආහාර අනුභවය. කියලා නැකත් ලියවිලා තිබුනට අපි කරන්නෙම ඔකෙ අනිත් පැත්තනේ. පටන් ගන්නේ ආහාර අනුභවයෙන්.

සේරටම කලින්

ලැබුවාවූ සිංහල අලුත් අවුරුද්ද 
බ්ලොග් ලියන හැමෝටමත්, කියවන හැමෝටමත්,
 බුකියේ, ටුවිටරේ, මැසෙන්ජරේ, ගූගලේ, මෙකී නොකී හැම තැනින්ම ජාල ගතවෙන සියලු දෙනාටමත්, 
ලංකාවාසී , ලෝක වාසී හැමෝටමත්,
ඔබටත්, මටත් 
කිරියෙන් පැණියෙන් ඉතිරෙන වාසනාවන්ත සුභම සුභ අලුත් අවුරුද්දක්  වේවා!!!

පුංචි කාලේ වැඩ අල්ලන නැකතට කිරි බත් කටක් කාලා දුවලා ගිහිල්ලා පොතක් බලනවා. ඒකත් අම්මගේ බල කිරීමට .පොතේ අකුරු දෙකක් උඩින් පල්ලෙන් කියවලා ආපහු දුවගෙන එනවා කෑම මේසේ ළගට.  ටිකක් තේරෙන වයසෙදිත් එහෙමයි. දැන් ඉතින් වැඩ අල්ලනවයි කියලා අමුතු දෙයක් කරන්නෙ නෑනේ.
මට හිතුනා මේ අවුරුද්දේ බ්ලොග් පෝස්ට එකක් ලියලා වැඩ අල්ලන්න.  
        අපේ තාත්තනං ඒ දවස් වල ලිදත් එක්ක ගනු දෙනු කරා. හාල් තුන පහ දාපු පොඩි පොට්ටනියක් ලිදට දාලා. අලුත් අවුරුද්දට ගන්න පළවෙනි වතුර ටික බෝතලයක දාලා අරන් තියනවා. ඒ වතුර එක ඊළග අවුරුද්ද වෙනකම්ම තියෙනවා. දැන් එහෙම දේවල් නෑ. දැන් ලිදත් එක්ක ගනු දෙනු බෑනේ. ඒක වහලා ලොකු කොන්ක්‍රීට් එකක් උඩින් දාලා. මෝටරේ ගහන්න තමයි තියෙන්නේ. අපි පුංචි දවස් වල අලුත් අවුරුද්ද එනවා කියලා තිබුන සන්තෝෂය දැන් නෑ. සමහර විට දැන් අපිට අවුරුද්ද බරක් වෙන නිසාද දන්නෙත් නෑ. තෑගි ගන්න, ඇදුම් ගන්න. වියදම් ගොඩයි. අහන අහන ගොඩක් අය කියන්නේ අපි චාරිත්‍ර කරා විතරයි කෑම මුකුත් විශේෂයෙන් හැදුවේ නෑ කියලා. පුංචි දවස් වල කෑම පිගන් අරන් ගෙවල් වලට යන්න හරිම ආසයි. ඒත් අද ඒක වදයක් වෙලා. එක ගේකින් ගේන කෑම පිගාන තව ගේකට යවනවා. පිගන් මාරු වෙනවා. අපේ කෑම එකම ආපහු අපිටම එනවා. කාටවත් ඒකෙ ගානකුත් නෑ. හැමෝම කරන්නේ එකම දේනෙ. අවුරුද්ද කියන්නේ තවත් සාමාන්‍ය දවසක් විතරක් වෙලා. අපේ පරණ චාරත්‍ර වාරත්‍ර රූපවාහිනියට විතරක් සීමා වෙලා.  
තවත් කාලයක් යනකොට මෙහෙමවත් නැතිවේවි. 

ඔය අනම් මනම් හිතලා අවුරුද්ද පටන් ගන්නකොට මූඩ් ගහන්නෙ නැතුව මම වගේ කාලා බීලා සන්තොසෙන් ඉන්න..

ආපහු පාරක් 
සුභම සුභ අලුත් අවුරුද්දක් වේවා!!! 

වවුල්පනේ හුණුගල් ගහාව (Waulpane Lime Cave) ගවේශණ චාරිකාව.

      වවුලන්ගෙන් පිරුණු ගුහාවක මුව විටේ කූඩාරම් ගසා ගෙන රැයක් ගතකිරීම ගැන අත්දැකීම් අපට ඇත්තේය. ඒ නකල්ස් රක්ෂිතයේ පිහිටා තිබෙන වෙඩිලුණු ගුහාව නැරඹීමට ගිය චාරිකාවේදිය. වවුල්පනේ හුණුගල් ගුහාව නැරඹීමට යාමේ චාරිකාවට අඩිතාලම වැටුනේද එම චාරිකාවේදීමය.

        ගමන සංවිධානය කරන අවස්ථාවේදී 8 දෙනෙකු පමණ සහභාගී වන බව පැවසුවත් අවසානයේ චාරිකාවට සහභාගි වූයේ සය දෙනෙකු පමණය.  ගමන ආරම්භ වන්නේ මහරගම මාතර කඩය අසලිනි. උදෑසන 4.15ට කොළඹින් පිටත් වන මාර්ග අංක 122 ඇඹිලිපිටිය බසය මහරගමට පැමිනෙන විට 4.45 පමණ වන්නට ඇත. ඒ බසයට ගොඩවුනු අපිට කෙටි දුරකදී වාඩි වීමට ආසන ලැබුනේය. වේගයෙන් ගමන් කල බස් රථය තුංතොට මංසන්ධියට පැමිනෙන විට උදෑසන 8.15 පමණ වන්නට ඇත.

                 මෙතැන් සිට වවුල්පන හුණු ගල් ගුහාව දක්වා කිලෝ මීටර් 13 පමණ දුරක් ගමන් කිරිමට ඇත. මුල් කිලෝ මීටර් 10 සදහා බස් රථයක් ධාවනය වන නමුත් අප ගමන් ගන්නේ පොහොය දිනයක නිසා බස් රථ ධාවනය පවතින්නේ අවම මට්ටමක බව අසල වූ කඩයකින් විමසීමේදී දැනගන්නට ලැබුනේය. බසයක් එනතුරු බලා සිටීම කාලය කා දැමීමක් වන නිසාවෙන් අපි  පා ගමනින් යාමට තීරණය කලෙමු. කිලෝ මිටර් 2ක පමණ දුරක් පයින් ගමන් කල අපිට ඒ මාර්ගයේ ගමන් කල ලොරියක් නවත්වා ගැනීමට හැකියාවක් ලැබුනේය. ලොරියේ සුලු දුරක් ගමන් කරන විටය අපිට කල ගොන් කමක මහත තේරුනේ. අලුත්වැඩියා කරමින් පවතින දුශ්කර මාර්ගයක ලොරි රථයේ රියදුරා හැටට හැටේ පාගන්නට වූයේය. අප අමාරුවෙන් පිටුපස එල්ලී ගෙන සිටියෙමු. විනඩි 15කින් පමණ අපට වවුල්පනේ සංවර්ධන මාවත අසලින් බැස ගැනීමට හැකි වුනේය.

             එතැන් සිට වවුල්පනේ ගුහාව දක්වා කිලෝමීටර් 3ක දුර යා යුත්තේ පා ගමනින්ය. කොන්ක්‍රීට් දමා සකස් කරන ලද මාර්ගයක් වුවත්  ෆෝ වීල් වාහන හැර අනෙක් වාහන ඒ මාර්ගයේ ගමන් කිරිම අතිශය දුශ්කර වනු ඇත. කිලෝ මීටර් 3ක් වූ සමස්ථ දුරෙන් කිලෝ මීටර් 2.5 පමණම ඇත්තේ දල බෑවුමක්ය. තැනින් තැන වවුල්පන හුණුගල් ගුහාවට පාර කියන නාම පුවරු දක්නට තිබුනේය. අවසාන මීටර් 500ය පමන යාමට ඇත්තේ අඩි පාරක්ය. ඒ අවට පරිසරය අතිශයින් සුන්දරය. වවුල්පනේ හුණුගල් ගුහා එතරම්ම සංචාරක ආකර්ෂණය දිනාගෙන නැති නිසාදෝ සුන්දර පරිසරය අසුන්දර කරවන කුණු ගොඩවල් නම් දක්නට නැත. නමුත් ඉදහිට තැනක දෙකක පොලිතින් කවර නොතිබුනාම නොවේ. අඩි පාර දිගේ ගමන් කල අපිට පාර දෙකට බෙදෙන ස්ථානයකදී යා යුතු දිශාව තීරණය කරගත නොහැකි වූයේය. දිනුක විසින්  නිවැරදි මාර්ගය සොයා ගැනීමේ වගකීම රුපියල් දෙකේ කාසියකට පැවරූ අතර, කාසිය පෙන්වූ දිශාව නිවැරදි නොවන බව අපි විසින් සොයා ගන්නා ලදී. හිරු රැස් බිමට නොවැටෙන තරම් ගන වූ තුරු වියනක් යටින් සොඳුරු වටපිටාවක සිරි නරඹමින්  ගමන් කිරීම එතරම් අමාරු කාර්යයක් නොවන නිසා හොඳය, පොඩි වටයක් ගැසූ අපි   නැවතත් නිවැරදි මාර්ගයට අවතීර්ණ වුයෙමු. තවත් මීටර් 200 පමණ ගමන් කිරිමෙන් පසුව අඩිපාරේ වම් පසට වෙන්නට පහලට බැසිම පහසු කරවන්නට බැද ඇති පඩිපේලියක් තිබූ අතර ඒ ඔස්සේ ගමන් කිරීමෙන් හුණුගල් ගුහාව නැරඹුම් වේදිකාව මතට පැමිනිමට හැකිවිය.


              වේදිකාව මතට පැමිණි විට ගුණුගල් ගුහාවේ මුවවිට හොදින් දර්ශනය වූයේය.

 හනි හනිකට සූදානම් වූ අපි, බෑග් මලුද කරගසාගෙන  විදුලි පන්දම් සූදානම් කරගෙන ගුහාවේ ඉදිරිපස පිවිසුම් දොරටුව වෙත ගමන් කලෙමු.
       
 ගුහාවට ඇතුල් වීම තරමක් දුශ්කර වූයේය. ඇතුල් වන මාර්ගය හරහා ගලා ගිය හල්විනි  ඔය නිසාවෙන් ගුහා මුවවිටේ තිබූ ගල් ලිස්සන සුලු වූ අතර ඒ මත වැටි තිබූ වවුල් වසුරු ඒම ලිස්සන සුලු බව දෙගුණ තෙගුණ කලේය.

      ලිස්සන සුලු බව නිසාම අප ගමන් කලේ පාවහන් රහිතවය. මුලින් මුලින් අපි එම වවුල් වසුරු වලින් වැසි තිබූ ගල් ඇල්ලීමට මැලි කමක් දැක්වූවත්, පසුව එසේ නොකර බැරි තත්වයක් ඇති වූයේය. සමහර තැන් වල අඟල් තුනක් හෝ හතරක් පමණ ගනකමට වවුල් වසුරු තට්ටුවක් තිබුනේය. දැන දැන වුවත් අපට එවැනි ස්ථානයන් වලද ගමන් කිරිමට සිදු වූයේය.  පයට පැගේදිද් පයේ ඇඟිලි කරු අතරින් චිරිස් හඩක් නගිමින් වවුල් වසුරු මතු වන්නේය. දෙපස හුණුගල් බිත්ති මත දහස් ගනනකගෙන් සැදුම් ලත් කැරපොත්තන්ය.

 හිසට ඉහලින් පියාඹන්නේ වවුලන්ය. (වවුප්පනේ මිලියනයකට අධික වවුලන් ප්‍රමාණයක් වාසය කරතැයි සැලකේ) ගුහාවේ වහලයෙන් සිහින් දිය බිඳු වෑස්සෙයි. දිය බිඳු අතරටම මුසුව වැටෙන වවුල් වසුරුද නිමක් නැත.

              ගුහාව තුලට මද දුරක් ගමන් කල විටය අභ්‍යන්තර දිය ඇල්ල හමු වන්නේ. අඩි 60ක් පමණ උස වූ එම දිය ඇල්ල අලංකාර දර්ශනයක් මවා පාන්නේය. (ආසියාවේ දෙවන උසම අභ්‍යන්තර කිවුල් දිය ඇල්ල ලෙස සැලකේ)

          දිය ඇල්ල පසු කර මදක් දුර ගමන් කිරීමෙන් ගුහාවේ අනෙක් පස පිහිටි දොරටුවෙන් පිටතට පැමිනිමට හැකියාව ලැබෙන්නේය. නමුත් ඒ සදහා වවුල් වසුරු පිරුනු ජල තටාකයක අඩි 4ක් හෝ 5ක පමණ ගැඹුරේ බැස ගමන් කිරිමට සිදුවන්නේය.

 නෙතෙමෙන පිනිස බෑග් මලු කරේ තබාගෙන අපි ඒ වවුල් වසුරු මුසුවූ ජලයේ ගමන් කලෙමු.  දියට බැසගත් පසු පිටවිමේ දොරටුව දර්ශනය වෙයි.

එයත් පහසු ගමනක් නෙවේ.  පිටවිමට නම් ජලයේ දනගාමින් ගමන් කල යුතුය.

  නැවතත් හිරු එළියට පැමිනිමෙන් පසුවය අපට අපේ තත්වය වැටහුනේ. ඇඳුම් වල, බෑග් වල මෙන්ම විදුලි පන්දම් වලද වවුල් වසුරු ගෑවී තිබුනේය. මැක්කන්ද සිටියේය. ජලයේ බැස ගමන් නොකලානම් තවත් මැක්කන් විශාල ප්‍රමාණයක් සොයා ගැනීමට ලැබෙන්නට ඉඩ තිබුනේය.

       අවට පරිසරය රූස්ස ගසින් පිරුන වැසි වනාන්තරයක සිරියක් ගත්තේය. නම් නොදන්නා මුත් සමහර වෘක්ෂයන් අඩි 100කටත් වඩා උස වුයේය.

     අපගේ ගමන් මග වැටී තිබුනේ අප තරණය කල හුණුගල් ගුහාවේ වහලය මතිනි. හුණුගල් ගුහාව ගවේශනයෙන් පසු අප මේ යන්නේ කිවුල් දිය උල්පත සොයාය.   උල්පත සොයා යන අපිට මුලින්ම හමු වූයේ පීල්ලකි.

කිවුල් දිය නෑමට පහසු වනු පිනිස සකස් කර ඇති මේ පීල්ල සකසන්නට ඇත්තේ මේ කිවුල්  ජලයට සමේ රෝග සුව කිරීමේ හැකියාවත් ඇතැයි සැලකෙන නිසා වන්නට ඇත. පීල්ල ට තරමක් ඉහලින් කිවුල්දිය උල්පතත්.

 තරමක් පහලින් කිවුල් ජලය හුණුගල් ගුහාවට ඇතුල්වන ස්ථානයත් දක්නට පිළිවන.

 ඒ ඇතුල් වන ජලයෙන්ය සුන්දර වූ අභ්‍යන්තර දිය ඇල්ල නිර්මාණය වන්නේ.

කිවුල් දිය නෑමෙන් පසු අප නැවතත් ගමන් ආරම්භ කලේ යෝධයා කැපූ වල නමින් හදුන් වන ජල තටාකයක් සොයාය.   හුණුගලු ගුහාව සොයා ආ මාර්ගයේ ආපස්සට ගමන් කිරීමෙන් එම ස්ථානය සොයා ගැනීමට හැක. අඩි පාරෙන් තවත් අතුරු පාරකට හැරී වනය තුල සුලු දුරක් ගමන් කිරීමෙන් පසුවය අපට යෝධයා කැපූ වල හමුවූයේ.  හල්විනි ඔයේම එක්තරා ස්ථානයක අඩි 10ක පමණ විශ්කම්භයක් ඇති වෘත්තාකාර වලක්ය මේ නමින් හැදින්වෙන්නේ.

මිනිස් අතකින් සැදුවක් තරම්ම අපූර්ව වූ නිර්මානයක්  නිසාවෙන්ම ගම්වාසීන් මේ ස්ථානය යෝධයා කැපූ වල නමින් හදුන්වන්නට ඇත.

අප දෙවන වරටත් මේ ස්ථානයෙන් දිය නෑවෙමු.

වවුල්පනේ සංවර්ධන මාවත දිගේ කිලෝ මිටර් 3ක පමණ දුර පා ගමනින්ද, එතැන් සිට මාර්ගයේ ගමන් කල ලොරි රථවල පිහිටෙන් හා දෙපයේ පිහිටෙන් පල්ලේබැද්ද තුන්තොට මංසන්ධියටද, එතැන් සිට බස් රථයකින් මහරගමටද පැමිනීමෙන් චාරකාව නිමා විය.

බ්ලොග් අඩවියේ නිල ඡායාරූප ශිල්පී චින්තාගේ ඡායාරූප ඇල්බමය.
ඉන්දුගේ ඡායාරූප ඇල්බමය.
දිනුකගේ ඡායාරූප ඇල්බමය.

ගමනට මග පෙන්වූ බ්ලොග් අඩවි

නඩේ ගුරා 
අපේ පරිසරය
ලක්දසුන්  (The Caving Expedition – Waulpane )
                (Investigating the Waulpane (Wawulpane) Lime stone cave)
                ( 3 Day Trip to Waulpane ,Pitadeniya Conservation Center via Sinharaja (වන නිවහන)